Jesteś słodka wiem to dobrze mów co chcesz

ja wiem że jest coś co ty czujesz jak ja też

bo to jest to co się już w nas 	tak długo tli

i właśnie my jesteśmy tam gdzie nasze sny



Jesteś słodka nasze życia takie gdzieś

ja mogę dać to czego pragniesz 	jeżeli wiesz

jesteś piękna ja jeszcze też bierz co chcesz

ja tobie dam co ja mam sam a ty to weź



dla Ciebie tylko miłość mam niezwykłą tak niezwykłą jak

na końcu ziemi gdzieś urwany kwiat ty weź go w świat na resztę lat		





Jesteś słodka 	wiem to dobrze	mów co chcesz

ja wiem że jest coś co ty czujesz jak ja też

bo to jest to 	co się już w nas tak długo tli

i właśnie my jesteśmy tam gdzie nasze sny





To już jest koniec, nie ma już nic
Jesteśmy wolni, możemy iść
To już jest koniec, możemy iść
Jesteśmy wolni, bo nie ma już nic… 

To już jest koniec, nie ma już nic
Jesteśmy wolni, możemy iść
To już jest koniec, możemy iść
Jesteśmy wolni, bo nie ma już nic… 

Robaczek w swej dziurce, jak docent za biurkiem
I pszczółka na kwiatkach, jak kontrol w tramwajach
Tak dłubie i gmera, napisze – wymyśli
Obejdzie wokoło, zabrudzi – wyczyści
I krzaczek przy drodze i brat przy maszynie
Jak noga w skarpecie, jak sprzedawca w kantynie
Kamyczek na polu i strażnik na straży
Lodówka wciąż ziębi, kuchenka wciąż parzy
A po co? A po co? – Tak dłubie i dłubie?
A za co? A za co? – Tak myśli i skubie?
I tak się przykłada i mówi z ekranu
I bredzi latami, wieczorem i rano

To już jest koniec, nie ma już nic
Jesteśmy wolni, możemy iść
To już jest koniec, możemy iść
Jesteśmy wolni, bo nie ma już nic… 

To już jest koniec, nie ma już nic
Jesteśmy wolni, możemy iść
To już jest koniec, możemy iść
Jesteśmy wolni, bo nie ma już nic, nie ma już nic, nic, nic!