Kiedy myślę o Lwowie, 

buduje mi się całe miasto w głowie. 

W dole ulicą pędzą samochody,

piękne ogrody, a chmurki jak lody. 

Szczęście jak we śnie. Dlaczego? 

Ja nie wiem tego.



Wino porasta już mury, 

jak wszystko tutaj pnie się do góry. 

Do szkoły idą już panny, 

ruch jest tu szybki i bezustanny. 

Szczęście jak we śnie. Dlaczego? 

Ja nie wiem tego. 



To nie jest Świat Plasteliny, 

ani to nie jest Dzień Modelarza, 

tu naprawdę płyną godziny, 

naprawdę wszystko się zdarza. 



Pokój panuje wokół. 

Ja na to patrzę i czuję spokój. 

Wszystko jest jasne, a przyszłość jest znana. 

Pan ma swą panią, a pani pana. 

Szczęście jak we śnie. Dlaczego? 

Ja nie wiem tego. 



To nie jest Świat Plasteliny, 

ani to nie jest Dzień Modelarza, 

tu naprawdę płyną godziny, 

naprawdę wszystko się zdarza.



Kinga to imię przyprawia mnie  o je

Kinga ja w nocy marzę i śnię  o je



gdy mrużąc swe oczy tygrysie 

zaciągasz się dymem ja w niemym zachwycie

ja w niemym zachwycie



twe oczy drapieżne i usta różane 

a w nich mgiełka dymu na moment wstrzymana   o je



Kinga ty wiesz o czym ja myślę   o je

Kinga ty dobrze wiesz o tym że   o je



Kinga ty mówisz mi nie łudź się   o je

Kinga jam tego spodziewał się   o je